Sevgi Üstüne

Bildiğiniz gibi, "şiir dünyası" adlı bir sitem var. Bir çok insandan mail aliyorum. Bana şiirler, ilginç öyküler, degişik yazılar gönderiyorlar. Kimileri kendi başından geçenleri yazıyor. Kimileri kendi şiirlerini...Bazen de değişik yerlerden alıntı yazılar geliyor..Hepsini sıraya koyuyor ve fırsat bulduğumda, güzel olanları sayfama ekliyorum.
Geçenlerde konusu sevgi olan bir yazı geldi. Sevgiyi hiç bu yönüyle düşünmemiştim.Bana çok ilginc geldi ve sizlerle paylaşmak istedim..

Sevgi üç türlüdür diyor yazıda..Birincisinin adı "eğer türü sevgi"..
"Eğer iyi bir çocuk olursan, baban seni sever." "Eğer başarılı olursan, seni severim." "Eğer bana pırlanta bir yüzük alırsan seni severim."... gibi. Bu sevgi türü çok bencilce göründü bana. Ama düşündüm de etrafımız bu tür sevgiyle dolu..Sevgisinin karşılıksız olması gereken bir anne bile, çocuğuna: "Eğer yaramazlık yapmazsan seni daha çok severim" derse...Menfaat karşılığı olan bir sevginin ömrü ne kadar olur diye düşünüyorum da..Karşısındakinin sevgisini kazanmak için, onun beklentilerini sürekli yerine getiren insanın durumu daha da vahim.Ya bir gün beklentileri karşılayamaz duruma gelirse...Sonuç, hayal kırıklığı ve sevgisiz bir dünya..İnsanı bunalıma iten,yıpratan bir sevgi bu....

İkinci sevgi türü ise "Çünkü türü sevgi"..
"Seni seviyorum, çünkü çok güzelsin." "Seni seviyorum, çünkü çok popüler ve zenginsin" "Beni tatile götürdüğün için seni çok seviyorum"....gibi Bence bu sevgiyi yaşayanlar, eğer türü sevgiye göre daha rahat olmalılar. En azından sevgiyi kazanmak veya devam ettirmek için sürekli birşeyler yapmak zorunda kalmayacaklar. Hatta bu durum onların egolarını bile okşayacaktır. İnsanlar herzaman beğenilmek, takdir edilmek ister. Bu çeşit bir sevgiyi yaşayanların çoğu mutludurlar diye düşünüyorum.Bir ölçüde rahatlatıcı bile olabilir.Ama bence bu sevgi de insana sürekli bir yük getirecektir. Hep güzel olmak, hep zengin, popüler olmak gibi... Elindekileri yitirdiği zaman sevginin de yok olduğunu görmesi büyük bir hayal kırıklığı yaratacaktır..Çünkü sevilen biz değil, sahip olduklarımızdır...

Üçüncüsü ise " rağmen türü sevgi"..
Bir koşula bağlı olmayan, karşılığında birşey beklenmeyen sevgi türü..Bence bu kolay kolay bulunamayan, bulunduğu zaman ise kaybetmemek için elimizden geleni yapmamız gereken bir sevgi..Kusurlarına, çirkinliğine, cahilliğine,kötü huylarına veya kötü bir geçmişi olmasına rağmen, olduğu gibi sevilebiliyorsa insan, gerçek dostu ve sevgiyi bulmuş demektir. Hepimiz böyle bir sevgi arar ve isteriz, diye düşünüyorum. Sevgiyi sürdürmek için özel hiç bir çaba sarf etmek zorunda kalmamak, ihtiyacınız olduğunda, sizi hatalarınızla kabul edecek ve yanınızda olacak bir dost, bir sevgili bulduysanız bunu asla kaybetmeyin derim.

Hepimizin sevgiye ihtiyacı var. Önemli olan doğru sevgiyi bulabilmek ve yitirmemek.Şair Bülent Akkurt'
un dediği gibi "Sevgiyle kalın ve sevgilerde yaşayın..."