Hiç ayağınız takılıp düşmediniz mi? Düşünce ne yaptınız?
Tabi ki kalkıp yolunuza devam ettiniz.Önemli olan tekrar yürümeye başlamak değil mi?

Aynı yaşamda böyle..
Karanlıkta kaldığımızda, bir yerlerde ışık olduğunu ve sonuçta ona ulaşacağımızı bilmek bize güç vermeli.. Ve ışığa ulaşabilmenin yollarını aramalıyız.

Hepimizin başından, üstesinden gelemiyeceğimizi düşündüğümüz olaylar geçmiştir mutlaka..
Hastalık, ölüm, işini kaybetme gibi..

Ya da belki şu anda bu satırları okurken böyle bir ruh hali içinde olabilirsiniz..
Ne yaparsınız, oturup halinize acıyarak ağlarmısınız?
Hayır, bunu yapmayın.. Mutlaka herşeyin bir çözümü olduğunu düşünün. Ve bunun üstesinden gelebileceğinize inanın.
Öncelikle bu konuda size kimsenin yardımcı olamıyacağını bilin.
Ve sorunu kendi içinizde çözebileceğinize, bu güce sahip olduğunuza inanın.

Herşeyden önce umudunuzu asla yitirmeyin. Işığı yakalayabilmek sabır ister.
Fakat, karanlıktan kurtulduğunuzu hissettiğiniz an herşeye değer..

Hayat: acaba'lar, keşke'ler, ve eğer'ler le zaman kaybedilmeyecek kadar kısa..
Yaşadığımız her dakikanın değerini bilelim. Işığımızı kaybettiğimizi hissettiğimiz anda ise, asla, asla içimizdeki gücü unutmayalım.